-

2009-01-03T00:34:00.000-08:00

Where have all the good men gone
And where are all the gods?
Where's the street-wise Hercules
To fight the rising odds?
Isn't there a white knight upon a fiery steed?
Late at night I toss and turn and dream of what I need
I need a hero
I'm holding out for a hero till the end of the night
He's gotta be strong
And he's gotta be fast
And he's gotta be fresh from the fight
I need a hero
I'm holding out for a hero till the morning light
He's gotta be sure
And it's gotta be soon
And he's gotta be lager than life

Somewhere after midnight
I'm my wildest fantasy
Somewhere just beyond my reach
There's someone reaching back for me
Racing on the thunder and rising with the heat
It's gonna take a superman to sweep me off my feet
Up where the mountains meet the heavens above
Out where the lightning splits the sea
I would swear that there's someone somewhere
Watching me

Through the wind and the chill and the rain
And the storm and the flood
I can feel his approach
Like the fire in my blood

Holding out for a Hero - Bonnie Tyler

2008-11-28T05:51:00.000-08:00

موهای تیره ی نرم ِ رنگ نشده ی کوتاه بدون هیچ موگیر و آرایشی و یک نگاه ِ رو به بالای اریب که شاد نیست . دخترک توی دلش همه را مسخره می کرد و تمام وقت های دلسوزی اش برای چیز ها و آدم ها و می دانست که خودخواهی غیر منطقی اش در محبت کردن ارضا و آرامش می کند و وقتی ماشین را جای خلوت ِ بدون منظره ی ویژه ای نگه می دارد و به هیچ جای دور یا بالایی خیره نمی شود هزار بار بغض می کند و گریه نمی کند و فکر می کند تمام قهرمان ها مرده اند تمام اهداف والا از بین رفته اند تمام حس های عمیق خشکیده اند ، ماشین را روشن می کند و به دانشگاه می رود . اینگونه است که عاشق کهکشان می شود اینگونه است که درخت ها را بیشتر از آدم ها و آدم ها را بیشتر از حرف هایشان و حرفهایشان را بیشتر از صداقتشان و صداقتشان را بیشتر از شادی هایشان و شادی هایشان را بیشتر از کمبود هایشان و کمبودهایشان را بیشتر از پوچی هایشان دوست دارد . اینگونه است که مدام یخ می کند مدام می لرزد و مدام حس ضعف می کند مقابل خواب هایش و تاسف می خورد برای هر قدم بی معنی دیگری که بر می دارد تا روز بگذرد تا فردا فیلم جدیدی را شروع کند تا حالش بهم بخورد از اینکه حتا حرفی بزند از دلتنگی از افسردگی از نوستالژی از تلخی و از تمام مفاهیم مد روز . بالا بیاورد روی تمام دخترهای هیچی ندانی که عصر ها هرطور شده خودشان را به خانه هنرمندان یا یکی از کافه های انقلاب می رسانند و تف بیاندازد روی پسر های مو بلند و بی قیدی که با تمام حرف ها و مزخرفات روشنفکریشان از دیدن داف های تهرانی با بوت های بلند و سکسی شان از خود بیخود می شوند و برای لحظه ای لاس زدن با قیافه های رنگ آمیزی شده و لب های ورم کرده و دماغ های رو به بالا و ابروهای از وسط تیغ زده و کمرهای لاغر و مریض آنها تمام مفاهیم فلسفی ذهن شان له و لورده می شود . تهوع ای که دنیا و موجودات ریز و درشتش به دخترک می دهد گاهی غیر قابل تحمل می شود . گاهی دلش می خواهد توی دیری مثل دیر اشک ها و لبخند ها با آن تپه های سبز اطرافش و آواز خواندن های یواشکی قهرمان داستان اسیر شود و هیچ چیز دیگری نبیند و خستگی اش از سمت و سوی همه چیز به یاس را به تنهایی بدون افزودگی های دائمی روی شانه های خودش بکشد و قسم می خورد که کمک نمی خواهد . شاید خدا به شدت از کار افتاده و پیر است و دخترک از او هم کمک نمی خواد . دخترک با ماشین اش به صورت افقی از روی یکی از هزار پل توی این شهر رد می شود تا وقتی از بالا روی سر یک ماشین دیگر فرود می آید باور کند که همه چیز تمام شده است .

2008-11-17T15:45:00.000-08:00

بهشت است آنکه من دیدم نه رخسار
کمند است آنچه وی دارد نه گیسو

2008-11-17T15:12:00.000-08:00

شیوه ی اهل نظر دیدن و جان دادن است ..

چشم هایت ابراهیم
چشم هایت برای من کافی است
من با چشم هایت تاوان می دهم
من با چشم هایت مجازات می شوم
من با چشم هایت اسیر می شوم - به -
من با چشم هایت نزدیک می شوم
من با چشم هایت پسر می شوم
من با چشم هایت پدر می شوم
من با چشم هایت خدا می شوم

من با چشم هایت ابراهیم می شوم
من با چشم هایت ابراهیم می شوم
من با چشم هایت ابراهیم می شوم

2008-11-17T03:38:00.000-08:00

اون قسمت کنعان که دختره دنده عقب میگیره و بغض کرده ، بارها و بارها من بوده ام ، بارها و بارها من ام .

2008-11-17T03:32:00.000-08:00

چقدر دلم می خواست قدم بزنم .چقدر دلم می خواهد قدم بزنم . کاش قدم زنده بودم . کاش قدم می زدم .

2008-11-17T03:27:00.000-08:00

تو هیچ حس جدیدی برای من نداری . من تو را کاملا پیش بینی می کنم و همیشه می دانم چه کار می کنی و همیشه می دانم که چه کارهایی نمی کنی و همیشه همینطور پیش می رود و من رخوت ناراحت کننده ای گرفته ام از اینکه تمام اشتیاقم به هر هفته و هر روز و هر لحظه چیز جدیدی داشتن ، به وارد کردن بهانه های کوچک و دلخوشی های ساده به زندگی مثل یک آب راکد که به مرور به مرداب تبدیل می شود به یک لجن مایع نا مطبوع تبدیل خواهند شد و من بسیار خواهم مرد . و تو مثل بقیه مسائل به تماشا کردن این روند مشغول خواهی بود . به هر حال باید خودم را تنهاتر کنم تا بیشتر از همه چیز لذت ببرم . چرا که همیشه در شریک شدن ، قسمت های غم انگیزی هست که هیچ کس مگر کسانی که آنها هم شریک شده باشند نمی توانند بفهمندشان . قسمت های غم انگیزی مثل نوستالژی تمام لحظات تنهایی قبل که نگران دل ِ خوش هیچ کس نبوده ای و برای خودت صرف شده ای .

2008-11-17T03:22:00.000-08:00

قابلیت این را داشتم که یک گلخانه داشته باشم : ) .

پ.ن : البته هنوز هم از کرم های زرشکی رنگی که گرما آزارشان می دهد و آنها گره می خورند و می پرند ، شاید بترسم .

2008-11-17T03:18:00.000-08:00

تنها تکه کاملا جدا و تاثیر گذار و غیر قابل خدشه در مقابل اتفاقات بیرون برای من ، یک کسی هست که از ریاضی خوشش نمی آید و انشا و مسابقه قرآن را دوست دارد و خنده اش دیوانه کننده است .

2008-11-17T03:15:00.000-08:00

یادش بخیر اون وقت ها که قهوه می خوردم قلبم تندتر می زد و فکر می کردم الان اتفاقی می افته و دلم می خواست برم بدوم . الان هم شاید اینطوری بشم اما نمی دونم . کلا من یادم نیست چیزی رو توی الان . از کار افتاده یه بخش هایی از مغزم که می فهمیدن دلم برای چی تنگ شده یا دلم چی می خواد یا دارم راست می گم یا دروغ می گم یا چی خوبه چی بد ، چی رو دوست دارم یا چی رو نه و کلی چیزای دیگه رو . من یه نمی دونم ِ خیلی خیلی بزرگ هستم .

2008-11-17T03:06:00.000-08:00

ماه آبان دارد تمام می شود . فردا تولد توست . من ماه آبان را همیشه دوست داشته ام . شاید اسم دخترم را آبان بگذارم . شاید هم نگذارم . به هر حال اما آبان ها تمام می شوند . خوشحالم که بی باران نماند آبان و کاش این روزها آخر خیس تر می شدیم و کاش بین درخت های جنگلی گم شوم و شب به خانه برنگردم و گرگ ها مواظبم باشند و صبح که بلند می شوم از میوه ها جنگلی بخورم و گل های وحشی را بالاخره با مصیبت هایی لای موهای کوتاهم جا بدهم و از جنگل پیدا شوم اما باز همیشه هروقت که خواستم گم شوم و شاید همه اینها ربطی به آبان داشته باشد .

2008-11-17T02:34:00.000-08:00

کار نمی کنه . زنده باد تخدیر .
فایده نداره . همچنان کار نمی کنه .
ادامه میدیم .

2008-11-17T02:30:00.000-08:00

Where have you been?
Where are you going to?
I wanna know what is new
I wanna to go with you
What have you seen?
What do you know is new?
Where are you going to?

Coz I wanna go with you .

Blue Cafe - Chris Rea .

2008-11-17T02:00:00.000-08:00

خیلی دلم می خواست همیشه که با صدای موسیقی هایی که دوست دارم از خواب بلند شم و ببینم که پرده ها کنار زده شده و نور چشمم را می زند و صبحانه روی میز حاضر است و نان بربری گرم داریم حتما و مثلا خیلی عاشق کسی باشم و او هم خیلی عاشق من باشد و با هم آن صبحانه را بخوریم و لذت ببریم و مثل خانه دوستم هم خیالات کنم و لذت ببرم که برایش دیوار سفید روبرویی را نشان می دادم و می گفتم که دریا رو می بینی ؟ اوه چه موجی زد . اون قایقو . چقدر قشنگه دریا نه ؟

2008-11-17T01:59:00.000-08:00

کاش حداقل رای می دادیم به یه چیزی ، رئیس جمهوری ، مجلسی ، حد اقل شورای دانش آموزی دبیرستانی جایی که حس نکنیم اینقدر همه چیز همینطوریه دیگه . شیت.

2008-11-17T01:51:00.000-08:00

مدتهاست که کارهایی را که دخترها می کنند من نکرده ام غیر شاید خط چشم کشیدن . اصلا افتخار ندارد ، اصلا حتا خنده دار هم نیست ، اصلا نشانه روشنفکری نیست ، اصلا به این معنی نیست که کارهای مهمتری در زندگی هست که باید انجام داد و چه دختر فوق العاده ای که به امور پیش پا افتاده نمی پردازد ، اصلا نه یعنی خوب و هیچ تشویقی ندارد و مزخرف است که اینطور باشد . به هر حال من دلم می خواست امروز به تئاتر بروم ، یک تئاتر خوب و دلم می خواست مهد کودک می رفتم و دلم می خواست مثل قبلنا کتاب توی دستم توی خیابان ها که قدم می زدم می خواندم و سرم را که بلند می کردم مثلا عرض کریمخان را طی کنم سرم گیج برود و به جای ماشین ها خطوط کتاب را ببینم و هیچوقت هم نه آرایشگاه بروم نه هیچ قبرستانی از این قبیل و خیلی زشت باشم و هیچ آینه ای هم نباشد و هیچ لباسی هم نخرم و مثل هیچ دختری هم نباشم و هیچ مرد یا پسری هم نداشته باشم و عین مجانین یک زندگی تک و تنهای بدون دغدغه های زنانه را مثل قبلنا ، مال خودم کنم . شاید هم دروغ بگم . جدا می گم ، قسم می خورم که شاید هم دروغ بگم .
اما احتیاج دارم برگردم . نمی دونم دقیقا به چه قسمتی از عقب ، اما چیزی توی عقب بوده که الان نیست و خیلی جایش خالیست .

2008-11-17T01:42:00.000-08:00

آیا فیل ها موجوداتی فهمیده هستند ؟ من حدس می زنم که باشند و حدس می زنم به جای دوست دختر خوب یا آدمی که خیلی ویژه باشد حتا با یک فیل هم مشکلم حل شود .

2008-11-15T15:33:00.000-08:00

دست ماهوش را گرفته بودم و بدون اینکه به هیچ سمتی از خیابان نگاه کنم توی کولاک برف و باد می دویدم و آخر سر مجبور شدم بغلش بگیرم تا اینقدر از دویدنم عقب نماند . پوست سرد صورتش را به لب هایم می کشیدم و تند تر می دویدم و تمام مدت صحنه ای از زمین خوردنم را پیش رویم می دیدیم که دندان های جلوی تازه درآمده ی ماهوش شکسته شده اند و دهانش پر از خون است و برای خلاص شدن از این خیال سیاه-قرمز پلک هایم را روی هم فشار می دادم و دوباره چشم هایم را نیمه باز می کردم تا راه را تشخیص دهم .

2008-11-15T15:21:00.000-08:00

Yesterday when I was young

The taste of life was sweet as rain upon my tongue

I teased at life as if it were a foolish game

The way the evening breeze may tease a candle flame

The thousand dreams I dreamed, the splendid things I planned

I always built, alas, on weak and shifting sand

I lived by night and shunned the naked light of day

And only now I see how the years ran away

Yesterday when I was young

So many drinking songs were waiting to be sung

So many wayward pleasures lay in store for me

And so much pain my dazzled eyes refused to see

I ran so fast that time and youth at last ran out

I never stopped to think what life was all about

And every conversation I can now recall

Concerned itself with me, and nothing else at all

Yesterday the moon was blue

And every crazy day brought something new to do

I used my magic age as if it were a wand

And never saw the waste and emptiness beyond

The game of love I played with arrogance and pride

And every flame I lit too quickly, quickly died

The friends I made all seemed somehow to drift away

And only I am left on stage to end the play

There are so many songs in me that won't be sung

I feel the bitter taste of tears upon my tongue

The time has come for me to pay for yesterday when I was young

2008-11-15T15:15:00.000-08:00

یه قسمت هایی از زندگی من به مرور یا کاملا ناگهانی ، اما به هرحال حذف شده اند ، حالا و این روزها من برای داشتن ذوقی که مدام به آن شلیک نشود و برای داشتن کودکانه های شادمانه ام باید خیلی انرژی بگذارم آنقدر که گاهی انرژی برای لذت بردن از آنها نمی ماند و این کم نیست . پس حق دارم گاهی حسادت کنم ؟

2008-11-15T15:11:00.000-08:00

دلم خیلی خیلی یه دوست ِ دختر ِ خوب می خواد که می فهمه خیلی و دیوونه اس مثل خودم و برام نامه می نویسه ...

2008-11-15T15:04:00.000-08:00

موهام که قرمز بود کوتاه بود با تیغ تیز تیز و تیکه تیکه کرده بودمش رو خیلی دوست داشتم . همه می گن خودم هم می گم که موهای من کلا باید همیشه قرمز باشه همیشه قرمز بمونه قرمز به دنیا می اومدم . کاش چشمام هم مشکی مشکی بود دماغم یه خورده بالاش لاغرتر بود ، مژه های پایینم پر تر بود ، ابروهام هم پرتر بود اون وقت اگه یه کم از الانم تپل تر بود صورتم قیافه ام به قیافه ایده آل ذهنیم خیلی نزدیک بود . اما کلا باید موهام قرمز باشه .

2008-11-15T14:12:00.000-08:00

همچنان می رنجم از مادری های بیش از حد ام از ابراز علاقه ام به تو که مبادا کم بگذارم و از بی خیالی های تو - شاید بی خیالی های مداوم ـ لحظه ای ات . همچنان دلم می خواهد وقتی پایم محکم به چیزی می خورد ، وقتی دستم را با در قابلمه می سوزانم ، وقتی توی دستشویی عق می زنم ، وقتی به ناله می گویم حالم بده ... وقتی دماغم را بالا می کشم و غمگین به جایی زل می زنم و زانوهایم را با دست می مالم تا دردشان را کمتر حس کنم ، وقتی گردنم را بالا و پایین می کنم و به چپ و راست می چرخانم وقتی خسته ام از بیماری گاهی حس کنم که تو هم هستی تو هم غمگینی یا نگران و تو انگار هیچکدام اینها نیستی به صحبت ات با مخاطب ات راجع به مسائل جامعه ، مشغولی و من حتا شاید بغض کنم . شاید یک روزی یک وقتی یک جایی بالاخره فهمیدی ...

خوب بخوابی پسرم .

مادر تنها و غمگین تو

2008-10-19T14:15:00.000-07:00

برای تاب و الاکلنگ امشب ، برای خنده های ذوق ، برای برنامه های قشنگی که با هم خواهیم داشت ، برای تمام روزهای خوبی که توی راه هستن ، دل
قوی دار سحر نزدیک است
...

2008-10-19T14:09:00.000-07:00

آفتاب
آفتاب روي زمين آفتابگردان
بگو به من چه كرده اي با ماه؟
او در آسمان است و من بر زمين
اما هر دو يك تقدير داريم
چون دور خود مي چرخيم
مانند ديوانه ها در خانه مجانين

روبر دسنوس

شب شده بود . صدایت از توی ماه می آمد و ماه تکان می خورد به شدت و خودش را به آسمان می زد . دنیا خیلی بزرگ نیست . تو خیلی بزرگ نیستی . من بزرگ نیستم . بزرگ هم حتا بزرگ نیست . ماه خسته و زخمی است . تو دیگر حرف نمی زنی . شب ازصبح بهتر است . تب ندارم و حرف هایم دارند .

خداحافظ عزیزم ، عصر زود بیا

2008-10-18T04:52:00.000-07:00

عمر من مرگی ست نامش زندگانی

2008-10-17T07:52:00.000-07:00

تمام کتاب های شعر را برداشتم آمدم نشستم بیرون و به این فکر کردم که تمام این شاعرها وقتی که هر کدام از شعرهایشان را می گفتند به چه چیزی فکر می کردند که کلمات انگار از کسی می گویند که هیچوقت پیدایش نمی شود